تبلیغات
نقد حکیمانه - حضرت عیسی علیه السلام و نقد کلام
ارسالی: مشکات
پنجشنبه 23 مرداد 1393 12:03 ب.ظ
حق را از اهل باطل بگیرید ولی باطل را از اهل حق نگیرید! نقد کننده سخن باشید!

(حضرت عیسی علیه السلام)

انسان برای رشد و پیشرفت باید هرچیزی را از اهلش بگیرد. علم را از اهل علم، حق را از اهل حق و شناسایی باطل از اهل آن. از آنجاییکه اهل حق غالبا حق میگویند پس باطل را نیز میتوان از آنان دریافت کرد ولی اهل باطل ملاک هیچ چیز نمیتوانند باشند نهایتا ملاک شناخت باطل باشند.

این که انسان هر جا سخنی درستی یافت آن را بپذیرد حتی اگر این سخن از شیطان و یا کافر و یا منافق و یا دیوانه باشد مضمون احادیث زیادی است! زیرا گفته شده است ببین چه گفت نبین که گفت.
امام علی علیه السلام می فرماید:
حکمت را هر جا هست فراگیرید که حکمت در سینه منافق هم هست، در آنجا قرار نمی گیرد تا بیرون آید و در سینه مؤمن با دیگر یارانش (از حکمتها) آرام گیرد. (نهج البلاغه؛ حکمت: 79)
در فرمایش دیگر می فرماید: حکمت گمشده مؤمن است پس حکمت را فراگیرید گرچه از اهل نفاق باشد
(نهج البلاغه؛ حکمت: 80)
این دو حدیثی که ذکر شد علت گرفتن حکمت از اهل باطل را بخوبی توضیح می دهد.
ولی از آن طرف پرهیز داده شده است که سخن باطل را از اهل حق نگیرید یعنی فکر نکنید چون این فرد اهل حق است پس هر حرفی می زند حتما حق است!
کلا شخص زده نباشید! سخنان را نقد کنید اگر با ملاکها ساخت بپذیرید و الا نپذیرید.
البته پذیرش سخنانی که انتساب آنها به معصوم محرز است مشروط به فهم نیست! البته باید تلاش کرد که آن سخنان فهمیده شود ولی به این معنا نیست که اگر سخنی از این بزرگواران را نفهمیدیم آن را رد کنیم!
ارسالی: مشکات
ممنون از توضیحاتتون
اشتباه من در دریافت معنی "گرفتن" در روایت بود. در اینجا گرفتن ظاهرا به معنی سلب کردن است. یعنی سخن حق را از اهل باطل سلب کنید و در سخنان اهل باطل دنبال سخن حق نباشید ولی لزوما اهل حق مبری از باطل نیستند.( درست شد؟!)
اما در مورد دو روایتی که بیان کردید، حکمت و نفاق دو صفت متضاد نیستند و میتوانند در یک فرد جمع شوند درحالیکه حق و باطل دو صفت متضادند و جمع شدنشان در یک فرد بعید به نظر میرسد مگر اینکه آن فرد " اهل" هیچ یک نباشد و هردو را دارا باشد.
گرفتن به معنای یادگیری است. سلب کردن معنی ندارد. شما نمی توانید مطلبی را از ذهن کسی پاک کنید!
منافق کسی است که آنچه را عقلش دربرابر آنها اقناع شده است نمی پذیرد ولی خود را تسلیم آنها نشان می دهد. بنابر این بین عقل و احساسش همیشه تضاد وجود دارد. حکمت در قلب منافق همانگ با دیگر پذیرفته های او نیست! غریبه است! مدام به صاحب خود لگد می زند. وجدانش را می آزارد. خود حکمت هم در قلب منافق رشد نمی کند. اضافه نمی شود. ولی در قلب مؤمن رشد می کند. به حقائق دیگری نقب می زند. مدام زیاد می شود.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 25 مرداد 1393 10:42 ق.ظ
باران عزیز
من وبلاگ ندارم متاسفانه
جیمیل
شنبه 25 مرداد 1393 10:38 ق.ظ
با عرض پوزش از محضر استاد گرامی هدف من رد سخنان حضرت مسیح علیه السلام نبود بلکه سعی در فهم این روایت داشتم
اگر باعث سو برداشت شدم معذرت
شنبه 25 مرداد 1393 10:35 ق.ظ
ممنون از توضیحاتتون
اشتباه من در دریافت معنی "گرفتن" در روایت بود. در اینجا گرفتن ظاهرا به معنی سلب کردن است. یعنی سخن حق را از اهل باطل سلب کنید و در سخنان اهل باطل دنبال سخن حق نباشید ولی لزوما اهل حق مبری از باطل نیستند.( درست شد؟!)
اما در مورد دو روایتی که بیان کردید، حکمت و نفاق دو صفت متضاد نیستند و میتوانند در یک فرد جمع شوند درحالیکه حق و باطل دو صفت متضادند و جمع شدنشان در یک فرد بعید به نظر میرسد مگر اینکه آن فرد " اهل" هیچ یک نباشد و هردو را دارا باشد.
شنبه 25 مرداد 1393 01:08 ق.ظ
بسیار عالی.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





درباره وبلاگ


سلام علیکم
در این وبلاگ سعی ما بر این است که ...
جملات زیبای منسوب به شخصیتهای علمی را به بررسی بنشینم!
آنها را نقادی کنیم و سره را از ناسره باز شناسیم!
شاید بعضی جملات فقط زیبایند ولی استحکام نداشته باشند!
شما دوست عزیز ما را در این مهم، یاری خواهی نمود.
پیشاپیش از همکاری شما متشکرم!

مدیر وبلاگ : سید علی روح بخش
موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی

تماس با ما





Powered by WebGozar

برای دانلود کلیک کنید