ارسالی: ستاره پر فروغ

حرفهایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود نمیگوییم و حرف هایی هست برای نگفتن ، حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آرند ، حرف های شگفت ، زیبا و اهورایی همین هایند و سرمایه ماورایی هر کسی به اندازه حرف هایی است که برای نگفتن دارد . حرف های بی تاب و طاقت فرسا که هم چون زبانه های بی قرار آتشند و کلماتش هر یک انفجاری را به بند کشیدند . کلماتی که پاره های بودن آدمیند. اینان هماره در جست و جوی مخاطب خویشند ، اگر یافتند یافته می شوند و درصمیم وجدان او آرام میگیرند و اگر مخاطب خویش را نیافتند نیستند و اگر او را گم کردند روح را از درون به آتش می کشند و دمادم ، حریقهای دهشتناک عذاب بر می افروزند ...
کتاب سرود آفرینش

در ظاهر عکس این به نظر می رسه یعنی ارزش افراد به اندازه حرفاییه که برای گفتن دارند یعنی حرفایی که ارزش گفتن داشته باشه... چرا از گفتن به عنوان ابتذال یاد میشه و سرمایه فرد حرفایی که برای نگفتن دارد؟ منظور چیه ؟ ممنون میشم توضیح بدید

در روایت است که عبادت ده جزء دارد، نه جزء آن در سکوت است. البته سکوتی نه از سر ناتوانی از گفتن! بلکه سکوتی به فرمان عقل که بگود: لب فرو بند که نامحرمان بسیارند!
از این سکوت تعبیر به «صمت» می شود که در «یه چیزایی» در باره آن متنی نوشته ام.
مصادیق صمت می تواند ساده و بعضا پیچیده باشد!
وقتی غیبت نمی کنی یعنی داری عبادت بزرگ «صمت» را انجام می دهی!
وقتی به هر قضاوت دیگران و یا به هرچه نقل می کنند سر تأیید تکان نمی دهی و یا پرسیده نشده، پاسخ نمی دهی، و یا بی تحقیق حرفی نمی زنی، و یا بدون ارزیابی درک مخاطب مطلبی سخت نمی گویی و یا گفتگویی که به جدل و خشم کشیده شده است ادامه نمی دهی، و یا جلوی زبانت را از شوخی که مناسب نیست می گیری و یا وعده ای که امکان عمل به آن نیست نمی دهی و یا اطلاعات آماری که عدد و رقم آن را دقیق نمی دانی ارائه نمی کنی و یا کلماتی که از شهوت برمی خیزد به غیر از همسرت نمی گویی و یا ...
همه اینها صمت است!
وقتی سخنی می گویی، ممکن است آن را حفظ کرده باشی. اصلا مال خودت نباشد! ولی صمت، تقلیدی نیست!
وقتی سخنی می گویی، شاید خودت باورش نکرده باشی ولی صمت بدون باور دانسته ها امکات پذیر نیست!
وقتی سخنی می گویی، تنها یک مطلب گفته ای ولی در صمت، باید خیلی چیزها را بدانی!
وقتی سخنی می گویی، خودت را راحت می کنی ولی در صمت باید استقامت ورزی!
خلاصه مردمان اگر قبل از گفتن، نگفتن را می آموختن، اسیر این همه گفتنهای خود نمیشدند!






نوع مطلب : عقل(صمت)، دکتر شریعتی(تفکرات و شخصیت)، 
برچسب ها : شریعتی، سکوت، صمت، غیبت، نگفتن،
لینک های مرتبط :





درباره وبلاگ


سلام علیکم
در این وبلاگ سعی ما بر این است که ...
جملات زیبای منسوب به شخصیتهای علمی را به بررسی بنشینم!
آنها را نقادی کنیم و سره را از ناسره باز شناسیم!
شاید بعضی جملات فقط زیبایند ولی استحکام نداشته باشند!
شما دوست عزیز ما را در این مهم، یاری خواهی نمود.
پیشاپیش از همکاری شما متشکرم!

مدیر وبلاگ : سید علی روح بخش
موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی

تماس با ما





Powered by WebGozar

برای دانلود کلیک کنید
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو