ارسالی: صدیقه
جمعه 14 تیر 92 01:48

زمانی كه شرایط آن گونه است كه می‌خواهیم، تنها شادمان هستیم، ولی رشد نمی‌كنیم و نمی‌آموزیم.
(آنتونی رابینز)

سلام
به نظرم این جمله خیلی درستیه ، وقتی همه چیز رو به راه باشه شاد هستیم ولی به نظر من گاهی پشت این شادی ، غبار غفلت می نشیند، مثل بچه ای که اگر از اول هرچه خواست بهش بدهند شاده ولی تحمل یک بار نگرفتن چیزی رو که میخواد نداره ، همه در آرزوی شرایط خوب هستیم ولی گاهی متوجه نیستم شرایط خوب شرایط فعلی ماست!

سلام
حرف درستی است ولی در افقی بالاتر آنها که رشد یافته اند، همیشه شرائط حاکم بر زندگی خود و دیگران را طبق حکمت خداوند و در مسیر تعالی و کمال می دانند لذا به مقام رضا رسیده اند.
امام علی علیه السلام از مردم کوفه در باره مشکلات سؤال نمود و آنها گفتند «اگر خداوند به ما بدهد ما شاکریم و اگر ندهد صبر می کنیم!» حضرت فرمود: «سگهای کوفه هم این چنین هستند اما ما خاندان اگر خداوند بدهد یا ندهد شکرگزار هستیم!»
این یعنی مقام رضا!
وقتی به گذشته تاریخ اسلام نگاه می کنیم می بینیم همه آنچه مکر نمودند، به نفع اسلام تمام شد و این آیه که «و مکروا و مکر الله و الله خیر الماکرین» تحقق یافت!
همچنین وقتی به تاریخ گذشته خود نگاه می کنیم می بینیم مقدرات اجراء شده در این تاریخ، بسیار هماهنگ با قوانین جاری در جهان و دیگر مقدرات بوده است و این تدبر، جهانی را با حاکمیتی واحد نزد ما متجلی می کند!
این تدبر، در انسان شادمانی و سرور عقلانی را به دنبال دارد که با هیچ هجمه ی مشکلی، از بین نمی رود و در ضمن رشد و آموزش نیز در بالاترین سطح جریان دارد!
امثال رابینز با عدم درک حاکمیت اسماء حسنای خداوند در جهان، و داشتن شالوده فکری الحادی نمی توانند از این شادی سر دربباورند چه رسد بخواهند ان را ترویج دهند!




نوع مطلب : اعتقاد(کفر، شرک، ایمان)، صبر(رشد و بالندگی)، صبر(مصائب)، 
برچسب ها : رشد و آموزش در گرو مشکلات، شادمانی کودکانه، مقام رضا، سگهای کوفه، سرور عقلانی، رابینز،
لینک های مرتبط : بانک سخنان بزرگان،
ارسالی: نوبهار
جمعه 31 خرداد 92 19:41

میشه در این برداشت راهنماییم کنید!
در تعبیر لا ییأس من روح الله الا القوم الکافرون اگه بخوایم کافر را تحلیل کنیم که بفهمیم این کافر چه ویژگی داره که از رحمت خدا نا امید میشه آیا در تحلیل شخصیتی فرد کافر نمیشه گفت در واقع گمانهای اشتباه یا ظنهای بد وی به خدا اورا به کفر و سپس، ناامیدی از رحمت خدا می رساند؟ به این صورت که او خدا را با باورها و گمانهای نادرست خود می شنا خته و به دنبال شناخت صحیح نرفته و (یا رفته ولی استکبار مانع از پذیرش شده) این عدم شناخت به کفر ختم شده است و کفر هم موجب ناامیدی از رحمت خدا می شود چنانچه اگر ببخواهیم نا امیدی از رحمت خدا را درمان کنیم باید کفر را درمان کنیم و کفر با چیزی جز شناخت و علم و البته پذیرش آن (شکستن استکبار) درمان نمی شود .در نتیجه ناامیدی از رحمت خدا از گمان بد به خدا به وجود می آید.

این تحلیل درست است ولی عمیق نیست! به نظرم تحلیل عمیق تر این است که خداوند را همه نیروی هستی بدانیم! قسمتی از این نیرو در وجود ما قرار دارد! براساس این توان هدفی خاص از آفرینش ما وجود دارد. که بر طبق همین هدف، روز قیامت بازخواست خواهیم شد!
هر کس منکر خداوند و هدف از خلقت و فلسفه وجودی فردی بشود در واقع ناامید است! بین گزاره و نهاد در آیه فوق رابطه ای ذاتی قرار دارد مثل این است که بگوییم: سفیدی درخشنده است!
وقتی کفر را درست می کاوی به ناامیدی می رسی و وقتی ناامیدی را می کاوی به کفر می رسی!
آیا کسی که دچار امانی دینی و رؤیایهای پوچ مذهبی است، سوء ظن به خداوند دارد؟ خیر ولی مع ذلک ما او را کافر دانسته و ناامیدش می نامیم!




نوع مطلب : امیدواری(وهم و واقعیت)، 
برچسب ها : امانی دینی، شخصیت کافر، خداوند نیروی هستی، فلسفه فردی خلقت، امیدواری، ناامیدی، رابینز،
لینک های مرتبط : بانک سخنان بزرگان،
ارسالی: سمیه
جمعه 31 خرداد 92 20:07

سلام حاج آقا
ممنون که برای ما وقت می ذارید. شاید که این یاری شما، برای ما رسیدن به سعادت دنیا و آخرت رو در پی داشته باشه، انشاالله !
پاسخی که دادید کمی برام گیج کننده ست از این جهت که بالاخره کسی که امیدواره، این امیدواری یک حس در اوست صرفنظر از اینکه اون امیدواری باعث حرکت شخص می شه. این حس یک مفهوم ذهنی ست و عینیتی نداره و ما از نتایجش وجود این مفهوم ذهنی رومتوجه می شویم. اگه امیدواری ذهنی نیست پس چه مفهومیه؟ و مگر غیر از اینه که ما همواره حتی برای شناخت خدا هم با تصورات و ذهنیات خودمون سر و کار داریم و شریعت به کمک ما میاد تا این ذهنیات ما رو به خطا نکشونه و در واقع ما رو به مسیر درست ذهنی هدایت کنه؟

سلام عزیز
حسی که واقعی است و نشان توامندیهای انسان است و بر اساس آن تلاش صورت می پذیرد نامش «امید» است! اما اگر این حس حاکی از توانمندیها نبود و طبعا تلاشی هم بر اساس آن انجام نگرفت، خیال پردازی است و کاملا ذهنی است و هیچ ربطی با واقعیت نداره!
در قرآن از خیال پردازی تعبیر به «امانیّ» شده است و از امید تعبیر به «رجا» البته ممکن است مجازا از امانی تعبیر به «رجای کاذب» هم بکنند!
شریعت اسلام به کمک ما می آید تا ما در خط ولایت قرار بگیریم و در نتیجه از امانی خارج شویم و تصور نکنیم می توان با انحراف اعتقادی به بهشت رسید هرچند هم اعمال خوب زیادی را انجام داده باشیم و یا تقوای زیادی را در نامه اعمالمون ثبت کرده باشیم! که بی ولایت همه اعمال حبط است!
داشتن اعتقادات صحیح، انسان را از چاه به سطح می رساند. آنوقت باز شریعت اسلامی به یاری می آید و به اهالی ولایت گوشزد می کند که با تقوا و اعمال صالح مسیر رشد را بالا بروید و فکر نکنید به صرف اعتقادات سالم و بدون تقوا و  اعمال صالح می توانید رشد کنید هر چند از ابدیت در دوزخ با همین اعتقاد صحیح رسته اید! این هم مرتبه ای دیگر از رهایی از امانی است!







نوع مطلب : امیدواری(وهم و واقعیت)، تقوا، ولایت، 
برچسب ها : خیال پردازی، حبط اعمال، امیدواری، ناامیدی، رجا و رجای کاذب، رابینز، امانی و مسیر ولایت،
لینک های مرتبط : بانک سخنان بزرگان،
ارسالی: سمیه
جمعه 31 خرداد 92 14:46

در مورد متنی که دوست عزیزم نوبهار انتخاب کردن، می خواستم بگم در اینجا اشاره به ناامیدی کرده ولی من فکر می کنم همه اندیشه ها و ذهنیات ما اعم از ناامیدی، امیدواری، هیجان... نشات گرفته از دیدگاهها و ارزشهای ماست فقط مهم این است که ما ببینیم اون دیدگاهها و ارزشها را با چه معیاری پیدا کردیم تا بتونیم بفهمیم اون ذهنیات چقدر به واقعیت نزدیکه و چقدر فاصله داره.

نامیدی وهم است و امیدواری حقیقت است. البته امیدواری غیر از رؤیاپردازی است. امید در مفهوم خود عجین با تلاش است! امید بدون توجه به توامندیها بوجود نمی آید! ولی رؤیا می تواند به همه چیز و همه جا سرک بکشد! و چون خود فرد هم می داند این رؤیاست هیچ تلاشی برای تحقق آن نمی کند.
بنابرین چیزی که ذهنی است ناامیدی است نه امیدواری!





نوع مطلب : امیدواری(وهم و واقعیت)، 
برچسب ها : ناامیدی، رؤیاپردازی، امیدواری، تلاش و امید، خیال پردازی، رابینز،
لینک های مرتبط : بانک سخنان بزرگان،
ارسالی: نوبهار
جمعه 31 خرداد 92 14:35

بسیاری از ناامیدی‌هایی كه احساس می‌كنیم، زاییده‌ی دیدگاه‌ها، باورها و ارزش‌های خودمان است و ارتباطی با آنچه پیش آمده ندارد.

(آنتونی رابینز)

به این دلیل است که انسانها همیشه یا گمانهای (ظنون)خود زندگی می کنند و دنیا و وقایع را از منظر گمانهای خود نگاه می کنند گمان هایی که یا با واقعیت منطبق است یا از ان فاصله دارد در واقع به میزانی که عقل از بند تعصبات و شبه استدلالهای نفس رهایی یابد می تواند برداشت صحیح تری از واقعبت داشته باشد.

قرآن ناامیدی انسانها را برگشت داده شده به ناامیدی از رحمت خداوند می داند و می فرماید کسانی از رحمت خداوند ناامیدند که منکر اویند!
خداوند (یا نیروی هستی در ادبیات غیر دینی) منبع قدرتی است که می تواند با اتکال به آن همه توانمندیها را فعال نمود و موانع تراشیده را از بین برد!
لا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْكافِرُونَ (یوسف: 88)  از رحمت خدا مأیوس نشوید كه تنها گروه كافران، از رحمت خدا مأیوس مى‏ شوند!





نوع مطلب : امیدواری(وهم و واقعیت)، 
برچسب ها : ناامیدی، رحمت خداوند، نیروی هستی، ادبیات غیر دینی، رابینز،
لینک های مرتبط : بانک سخنان بزرگان،





درباره وبلاگ


سلام علیکم
در این وبلاگ سعی ما بر این است که ...
جملات زیبای منسوب به شخصیتهای علمی را به بررسی بنشینم!
آنها را نقادی کنیم و سره را از ناسره باز شناسیم!
شاید بعضی جملات فقط زیبایند ولی استحکام نداشته باشند!
شما دوست عزیز ما را در این مهم، یاری خواهی نمود.
پیشاپیش از همکاری شما متشکرم!

مدیر وبلاگ : سید علی روح بخش
موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی

تماس با ما





Powered by WebGozar

برای دانلود کلیک کنید
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic